’Of ze niet wilden knuffelen want dat kon niet in coronatijd’, vroeg Robert ten Brink toen DIOK-rugbyer Ilie Greeve met een hart onder het balkon van zijn vriendin stond

’All you need is love’ op het rugbyveld.
© Archieffoto
Leiden

De ene lockdown is de andere niet. DIOK-rugbyer Ilie Greeve vertoefde bij de eerste coronagolf nog aan de andere kant van de wereld. Hij vloog met ingeroepen hulp van Robert ten Brink terug naar Nederland.

Greeve nam na de landstitel van 2019 afscheid van DIOK om op wereldreis te gaan. Veel eerder dan verwacht keerde hij terug om weer aan te sluiten bij de regerend landskampioen. Toen de wereld in februari op slot ging verbleef hij in Melbourne na ruim vijf maanden door Azië en Australië gereisd te hebben.

,,Het was jammer dat die reis moest worden afgebroken, maar zo slecht hebben wij het niet gehad. Ik hoorde verhalen van mensen die net op huwelijksreis waren en na twee dagen alweer naar huis moesten.’’

Toen het coronavirus toesloeg, hadden Greeve en zijn vriendin Marit al heel wat afgereisd. Van Nepal tot Zuid-Korea en van de Filipijnen tot Indonesië en Nieuw-Zeeland. ,,Best een aardig tripje, ja. De meeste indruk? Eigenlijk alle landen wel. De vrijheid in de natuur van Nieuw-Zeeland is uniek. Maar twintig dagen verblijven op een eilandje in Indonesië was ook mooi. Drie keer per dag nasi goreng eten, heerlijk.’’

Het einddoel van Greeve en zijn vriendin was Australië. Na Sydney vertrok Greeve naar Melbourne en keerde Marit via Mexico terug naar Nederland. Greeve kon aansluiten bij een rugbyteam en vond werk als tuinman cq klusjesman. ,,Ik zou er een half jaartje blijven en op een gegeven moment zou Marit ook weer komen. Maar toen kwam corona en viel alles stil. Ik heb veel getraind maar geen wedstrijd gespeeld.’’

Blijven had weinig zin. Maar terugvliegen was ook niet eenvoudig. Vanuit Nederland werden ondertussen repatriëringsvluchten op touw gezet. Toch zat Greeve eerder in het vliegtuig dan verwacht. ,,Een tante adviseerde ons om ’All you need is love’ te bellen. Marit heeft dat gedaan en vertelde dat het best een serieus gesprekje was geweest. Vijf minuten later werd ik gebeld met de mededeling dat ik de volgende dag naar Nederland kon vliegen. En of ik het wel even stil wilde houden.’’

Niet veel later stond Greeve op Nederlandse bodem bij een groot hart onder het balkon van het huis waar zijn van niets wetende vriendin verbleef. ,,Marit werd door Robert ten Brink gebeld met de mededeling dat ze even op het balkon moest kijken. En daar stond ik met mijn hart. Of we niet wilden knuffelen want dat kon niet in coronatijd.’’

Net nu het normale leven in Nederland weer op gang was gekomen, valt de boel weer stil. Geen rugby de komende tijd maar genoeg tijd om terug te kijken op de reis. En om vooruit te kijken. In maart verwachten de rugbyer van DIOK en zijn vriendin ouders te worden.

Net binnen