Zó aanstekelijk is dat Oranjegevoel op een toernooi. ’In tranen naar huis na een avond met Van der Vaart op mijn shirt op het Museumplein’, zegt Hanne Tersmette

Hanne Tersmette.
Doorn

Elke dag bellen we met een bekende Nederlander om te vragen hoe het EK er voor hem of haar uitziet. Vandaag: Hanne Tersmette, de van televisie bekende boswachter bij Vogelbescherming Nederland.

Zondagmiddag wist ze nog niet zeker of ze wel ging kijken, maar ja, ’s avonds zat ze toch voor de buis, hoor, bij Nederland-Oekraïne. Toch weer dat Oranjegevoel, dat toernooigevoel. ,,Dan zit ik er meteen weer helemaal in. En dan ben ik toch ook weer hartstikke trots bij die laatste goal’’, zegt Hanne Tersmette, boswachter bij Vogelbescherming Nederland en bekend van televisie.

Rafael van der Vaart

Haar mooiste toernooiherinnering? Het WK van 2010, toen Oranje de finale haalde. ,,Met een groep vriendinnen keek ik de finale op het Museumplein. Geweldige sfeer, super veel mensen, ik denk wel tienduizenden. Mijn vriendinnen en ik hadden allemaal van die spelerskaarten op onze shirts geplakt. Ik had Rafael van der Vaart. Daar was ik groot fan van. Nee, niet vanwege zijn goede linkerbeen. Nou ja, ook dat wel, maar ook om hoe hij eruitzag. Het oog wil ook wat, hè.’’

In oranje shirts die door een bedrijf werden uitgedeeld stonden Hanne en haar vriendinnen op het Museumplein. ,,Zo’n shirt dat je later nog weleens gebruikt om in te slapen, weet je wel’’, zegt ze lachend. ,,Misschien heb ik het nog wel in de kast liggen. En die spelerskaarten heb ik misschien ook nog wel ergens, als herinnering aan toen.’’

In tranen

Na de 1-0 voor Spanje was het stil op het Museumplein. ,,Ik was echt in tranen en ik was niet de enige. Iedereen droop af. We gingen naar het Centraal Station en met de trein weer naar huis. Niemand zei wat. Iedereen was van slag. Echt een enorme kater.’’

Het is ‘bizar’ wat zo’n toernooigevoel kan doen, zegt ze dan ook. ,,Ik ben wel een sportliefhebber, maar dan vooral schaatsen en wielrennen. Niet echt een voetbalfan. Ik ben bijvoorbeeld nooit bij een wedstrijd in een stadion geweest. Ik ben een gelegenheidskijker, zo eerlijk moet ik zijn. En toch word je dan tijdens zo’n toernooi helemaal gegrepen door het ‘wij-gevoel’. ‘Wat zijn WE goed, hè?’ Het is aanstekelijk. En hoe verder ze komen, hoe sterker dat gevoel wordt. En dan ben ik ook echt retefanatiek, hoor. Dus ja, na deze mooie overwinning van zondag heb ik alweer zin in de volgende wedstrijd.’’

ek-spread-bn'er-16juni.pdf

Net binnen