Premium

Liever een goede nachtrust en een ontspannen ontbijt dan de stress van last-minute stampen | column

Een uur lang is het weer 2004. Ik neem plaats in een zaal met tafeltjes, om mij heen doen zo’n veertig anderen hetzelfde. Een vrouw met een paardenstaart deelt blaadjes uit, stoelpoten piepen op de vloer, op de parkeerplaats stookt de zon een zwarte Mercedes op. We krijgen honderd vragen. Opzoeken mag nog niet in deze fase van het spel. Om door te gaan zullen we toch zeker de helft goed moeten hebben. Het is doodstil in de zaal als we beginnen. De vrouw wenst ons succes en verdwijnt dan.

Samen met middelbareschoolvriend Tomas heb ik me opgegeven voor 2 voor 12. We hebben ontspannen toegeleefd naar deze selectiedag. Het gaat om algemene ontwikkeling, toch? En het zou wel heel toevallig zijn als je er net de dingen in ramt die ze gaan vragen. Wat dat betreft is mijn aanpak sinds de middelbare niet veranderd. Liever een goede nachtrust en een ontspannen ontbijt dan de stress van last-minute stampen.

Net binnen