Bittere tranen bij hommage aan de Zangeres Zonder Naam

Bittere tranen bij hommage aan de Zangeres Zonder Naam
Harmina de Jonge zingt met de accordeonist als de techniek het laat afweten.
© Foto Hielco Kuipers
Leiden

Honderd jaar geleden stond haar wieg in Leiden en nog altijd is haar geboortestad Mary Bey (later Servaes) niet vergeten. In de Leidse Schouwburg werd zondagmiddag haar honderdste geboortejaar feestelijk afgetrapt.

’Mexico’, ’Costa del Sol’, ’Mag ik van u een lift, meneer?’, ’Ach vaderlief, toe drink niet meer’. Woordelijk worden de liedjes van de Zangeres Zonder Naam meegezongen door het schouwburgpubliek. Het is een wat ander publiek dan gebruikelijk dat op het pluche heeft plaatsgenomen. Hoogblonde kapsels en bloesjes met tijgerprint bepalen het beeld. Bij de eerste artiest, de Leidse zanger Robert van Hemert, houdt het zich gedeisd. Maar hoe verder de middag vordert, hoe luidruchtiger de bezoekers worden. Ze staan op, ze roepen, maar bovenal blèren ze heel graag mee.

Robert van Hemert, die in 2017 de laatste editie van het Leids Festival van het Levenslied won, zingt een lied van Willy Alberti en van zichzelf. Hoewel het de bedoeling was dat alle artiesten minimaal één nummer van de Zangeres Zonder Naam zou zingen, laat hij haar links liggen. ,,Haar repertoire ligt mij niet zo’’, waagt hij te zeggen in het hol van de leeuw.

Teleurgesteld

De andere artiesten hebben het beter begrepen. Het smartlappenkoor Er Welt Een Traan, zanger Stefan Mondial, de Slechte Band en Karel Kaasschaaf putten wel rijkelijk uit het repertoire van Mary Servaes. Al is het sommige bezoekers nog niet genoeg. Presentator Pierre Cortenraad meldt dat enkele toehoorders de zaal hebben verlaten. ,,Ze zijn teleurgesteld dat niet alleen liedjes van de Zangeres Zonder Naam ten gehore worden gebracht. Maar dat was niet de opzet’’, verduidelijkt hij. ,,Het is een hommage.’’

Het publiek omarmt wel Stefan Mondial, winnaar in 2003 van het Festival van het Levenslied. Hij herinnert zich zijn optreden in de Stadsgehoorzaal nog goed. ,,Er hing een grote foto van Mary. Het was net of ze de hele tijd naar me keek.’’ Hij wordt nog bijna emotioneel als hij het vertelt. Maar Mondial voelt wel feilloos wat Leiden op deze middag wil horen. De zaal zindert bij zijn optreden.

Zwarte pruik

Minder goed loopt het af voor Harmina de Jonge. Met haar glimmende outfit en zwarte pruik wil zij zoveel mogelijk op de Zangeres Zonder Naam proberen te lijken. Onder luid applaus maakt zij haar entree en dan blijft het stil. De geluidsband wil niet starten. Ook na een aantal pogingen blijft de muziek uit. Accordeonist Hiddo van Os redt haar optreden. Een beetje halfslachtig zingt Harmina nog wat. Wat een grote finale had moeten worden, ontaardt in chaos op het podium. Een bezoekster ziet haar kans schoon, beklimt het toneel en grijpt de microfoon om te laten horen dat ook in haar een goede zangeres schuilt.

Gelukkig leidt de presentatie van het speciaal gebrouwen bier ’Bittere tranen’ de aandacht af. De eerste slok is voor cultuurwethouder Yvonne van Delft. ,,Het smaakt naar bier’’, zegt ze naderhand. ,,Meer kan ik er niet van maken.’’

Toegankelijk

Brouwer Jan-Willem Fukkink is trots op zijn bier. ,,Het is geen ingewikkeld biertje, maar heel toegankelijk. Ik heb extra hop gebruikt. Vanwege het bittertje lag de naam ’Bittere tranen’ voor de hand, genoemd naar een hit van de Zangeres Zonder Naam.’’

Na afloop heeft Fukkink het druk met het tappen van dit bijzondere bier. ,,Het ligt over een week of twee in de winkel bij de zelfstandige slijters in Leiden.’’ Yvonne van Delft staat ondertussen gezellig na te praten over deze Mary-middag, een glas witte wijn in haar hand.

Het laatste nieuws