Premium

Filmrecensie: ’Mug’ toont verzameling van zorgvuldig geënsceneerde miniatuurtjes [video]

Filmrecensie: ’Mug’ toont verzameling van zorgvuldig geënsceneerde miniatuurtjes [video]
Scène uit ’Mug’.
© Foto PR

Het grootste Christusbeeld ter wereld staat tegenwoordig niet meer in Rio de Janeiro, maar in het Poolse Swiebodzin.

Jacek is in ’Mug’ een van de bouwvakkers die meewerkt aan de constructie van de betonnen kolos. Tot hij – letterlijk - gezichtsverlies lijdt.

In ’Mug’ – vrij vertaald ’Smoelwerk’ - draait alles om de complete gezichtstransplantatie die Jacek (Mateusz Kosciukiewicz) na een noodlottige gebeurtenis moet ondergaan. De dreiging van wat hem gaat overkomen, hangt als een donderwolk boven het eerste deel van deze film. Regisseur Malgorzata Szumowska speelt mooi met die spanning. Zoals ze in haar zevende speelfilm ook het tonen van de ’nieuwe’ Jacek lang uitstelt.

Masker

Hoe zullen hijzelf en zijn omgeving reageren op zijn getransplanteerde gelaat en op zijn aangetaste spraakvermogen? Achter een masker van vlees blijkt nog steeds dezelfde vrijbuiter te schuilen, die gek is op heavy metal en droomt van een beter bestaan in het buitenland. Zijn opa en zijn zus zien dat wel, maar de rest van het bekrompen boerengezin heeft daar grote moeite mee. Net als Jaceks knappe verloofde .

Naast een goed geacteerde, menselijke film over acceptatie en intolerantie, is ’Mug’ ook een verzameling van zorgvuldig geënsceneerde miniatuurtjes. Die leggen onder meer op komische wijze de hypocrisie bloot van het conservatief katholieke Polen.

Met een pastoor die likkebaardend de biecht afneemt (’Vertel eens? Waar raken jullie elkaar dan precies aan?’) tot een doldwaze uitverkoop van LCD-televisies, specifiek voor klanten die alleen in hun ondergoed komen opdraven. Alsof de regisseur daarmee wil zeggen: dát is pas geen gezicht!