Met een medaille en een dikke knuffel bedankt Lisa Veldkamp de trauma-chirurg van Alrijne Leiderdorp

Met een medaille en een dikke knuffel bedankt Lisa Veldkamp de trauma-chirurg van Alrijne Leiderdorp
Traumachirurg Guido Stollenwerck met in zijn handen de finishfoto en om zijn nek de medaille die een dankbare Lisa Veldkamp hem kwam brengen. Op de achtergrond Veldkamps vriend Maarten Duvekot.
© Foto Hielco Kuipers
Leiderdorp

Uitgelaten blij was de Alphense Lisa Veldkamp toen ze op 16 juni de tien kilometer in de Ladies Run had uitgelopen lopen. De medaille en een finishfoto gaf ze gistermiddag aan trauma-chirurg Guido Stollenwerck van Alrijne Leiderdorp, met een dikke knuffel erbij. Want hij lapte twee jaar geleden haar verbrijzelde voet op, nadat ze van haar paard was gevallen. ,,Jij verdient ’m.’’

De 44-jarige Lisa Veldkamp kreeg op 23 mei 2017, na een ernstig ongeluk op manege De Hoogewaard in Koudekerk aan den Rijn, in het Alrijne ziekenhuis te horen dat het maar de vraag was of ze ooit nog gewoon zou kunnen lopen. ,,Mijn paard schrok van een ander paard, sprong omhoog en opzij. Ik viel er ondersteboven vanaf, op mijn hoofd en mijn schouders en mijn rechtervoet bleef in de stijgbeugel hangen. De instructeur was geschrokken en dacht dat ik iets aan mijn hoofd of mijn schouders zou hebben, maar zag al gauw dat het mis was met mijn voet.’’

Slecht nieuws

Ze dacht dat ze gewoon maar een botje in haar voet had gebroken en het met zes weken gips wel klaar zou zijn. ,,Maar nadat er foto’s en een mri-scan waren gemaakt, kwam er iemand van de afdeling die zei: ’Ik heb begrepen dat je gevraagd hebt wanneer je weer kunt paardrijden. Ik heb slecht nieuws voor je. Je hebt een Lisfranc-fractuur. We weten niet of je ooit weer goed kunt lopen’. Verschrikkelijk vond ik dat.’’

Maar Veldkamp had geluk. De Lisfranc-fractuur - genoemd naar Jacques Lisfranc de Saint Martin, die legerarts was onder Napoleon en de breuk als eerste beschreef - is onderwerp van het promotie-onderzoek dat trauma-chirurg Guido Stollenwerck doet aan het Universitair Medisch Centrum in Maastricht. En Stollenwerck is ook verbonden aan het Alrijne ziekenhuis in Leiderdorp. ,,Hij heeft eerst gekeken of er voldoende materiaal was om de breuken te herstellen en op 23 mei 2017 heeft ’ie me geopereerd. Mijn hele voet zat vol met pennen. Ik dacht: dat komt nooit meer goed’’, vertelt de Alphense. Maar hij zei: het is fantastisch!’’ In december van dat jaar haalde Stollenwerck de pennen er weer uit.

Evenwicht

Paardrijden kon ze al snel weer. ,,Ik mocht alleen mijn voeten niet in de stijgbeugel zetten, want daar mocht geen druk op komen.’’ Dat ze haar andere grote hobby - hardlopen - ooit nog zou kunnen beoefenen, daar had Veldkamp weinig hoop op. ,,Ik kon niet zonder pijn op mijn voorvoet staan, mijn passen niet afwikkelen. En ik verloor ook steeds mijn evenwicht. Maar zo’n anderhalf jaar na de operatie was ik dat even vergeten en rende ik snel de trap op om iets te pakken. Nadat ik dat gedaan had, was ik verbaasd. Het ging goed en ik voelde geen pijn.’’

Zondag 16 juni liep ze de tien kilometer tijdens de Ladies Run in Rotterdam. ,,In een uur, tien minuten en 33 seconden, twee minuten sneller dan mijn eerste tien kilometer’’, aldus een trotse Veldkamp. ,,Ik had al voor die wedstrijd besloten dat ik de medaille aan dokter Stollenwerck zou geven als het zou lukken.’’

Veldkamp regelt een ontmoeting, ze komt met haar vriend Maarten Duvekot naar het Leiderdorpse ziekenhuis en verrast daar de traumachirurg naast de balie van de afdeling chirurgie. En Stollenwerck is trots. ,,Ah, wat goed hé’’, zegt hij als Veldkamp hem vertelt wat ze heeft gepresteerd. ,,Wat goed van je, wat knap!’’ Blij is hij ook. ,,Het is hartstikke bijzonder dat je door een patiënt wordt bedankt, en zeker op deze manier.’’

Interessant

Stollenwerck is blij om te horen dat het zo goed gaat met de Alphense en dat zij alweer in training is voor de Dam tot Dam loop. ,,Dat stimuleert mij weer voor een volgende keer. Ik vind het Lisfranc-gewricht een extra interessant onderwerp en het is interessant als dat soort letsels voorbijkomt.’’

Dat Veldkamp hem de medaille aan het wit roze lint omhangt, lijkt de chirurg wat ongemakkelijk te vinden. ,,Wil je ’m echt niet zelf houden’’, vraagt hij tot twee keer toe. Nee, dat wil Veldkamp niet. ,,Jij hebt hem verdiend.’’

Het laatste nieuws