Premium

Geadopteerd maar niet benieuwd naar je afkomst: ’Ik kóm niet uit Sri Lanka’

Geadopteerd maar niet benieuwd naar je afkomst: ’Ik kóm niet uit Sri Lanka’
Dinja Pannebakker hoeft niet te weten waar ze vandaan komt.
© Taco van der Eb

Dinja Pannebakker (32) is geadopteerd uit Sri Lanka, maar heeft niets met het land. Volgens de Leidse heeft haar afkomst helemaal geen invloed op wie ze is, maar dat stuit vaak op onbegrip. In de documentaire ’Ik kóm niet uit Sri Lanka’ neemt ze haar stellige overtuiging zelf onder de loep.

Haar lievelingseten is hutspot, ze viert het liefst vakantie op de camping en juicht voor het Nederlands elftal, maar toch moet Pannebakker steeds uitleggen waar ze vandaan komt. Terwijl ze zich Nederlands voelt, denkt haar omgeving daar anders over. „Sommige mensen zien mij als Sri Lankaanse vrouw vanwege mijn huidskleur”, zegt Pannebakker aan de keukentafel van haar huis in Leiden. „Ik heb niets met het land.”

Geadopteerd maar niet benieuwd naar je afkomst: ’Ik kóm niet uit Sri Lanka’
Pannebakker voelt zich niets anders dan Nederlands.
© Aziz Kawak

Pannebakker werd geadopteerd door haar ouders toen ze een paar weken oud was. Ze woont haar hele leven al in Nederland en heeft zich nooit anders dan Nederlands gevoeld. Ook deelt ze niet de nieuwsgierigheid die veel geadopteerde kinderen hebben naar hun biologische ouders. Dat leidt soms tot onbegrip bij anderen, zoals op haar werk bij het multiculturele radiostation FunX. „Sommige collega’s begrijpen niet dat ik niks over mijn roots wil weten. Dan zeggen ze: ’Maar je afkomst is toch belangrijk voor je identiteit?’”

Vervelende opmerkingen, vindt ze zelf, want de radiomaakster ziet dat anders. „Ik ben geworden wie ik ben door mijn ouders Elly en Frans en mijn opvoeding in Nederland. Dat zijn de factoren die mijn identiteit hebben gevormd. Ik lijk ook op mijn ouders, omdat ik door hen ben opgevoed. Dat heeft niets met Sri Lanka te maken.”

Foto

De ouders van Pannebakker zijn altijd open geweest over haar adoptie. „Toen ze mij als baby gingen ophalen hebben ze foto’s en filmpjes gemaakt, zodat ik die later kon bekijken.” Daar had ze alleen geen behoefte aan. Ze bekeek de foto van haar biologische moeder één keer toen ze klein was. „Ik had er niets mee.”

Geadopteerd maar niet benieuwd naar je afkomst: ’Ik kóm niet uit Sri Lanka’
Pannebakker die in Nederland opgroeide, voelt zich Nederlands.
© Foto Dinja Pannebakker

Op haar tiende namen haar ouders Pannebakker mee naar Sri Lanka om uit goede bedoeling haar het land te laten zien. Voor Pannebakker was dat een heftige periode. „Het was er warm, er waren zoveel indrukken en ik vond de geur er vies.” Ze wilde het liefst zo snel mogelijk weer naar huis. Ook de herkenning in Sri Lankanen zag ze niet. „Ik voelde me gewoon een toerist.”

Puberteit

Tijdens de puberteit bleef ze bij dezelfde overtuiging. Van haar geadopteerde vriend Nuwan kreeg ze verwijten. „Ik zou niet voor mijn afkomst openstaan. Dan was het: je hebt de deur dichtgedaan en er komt geen Sri Lanka meer tussen.” Ondanks dat ze voet bij stuk hield, zette het onbegrip haar ook aan het denken: zouden ze misschien toch ergens gelijk hebben?

Toen ze toevallig in contact kwam met Roberto Lobosco, eindredacteur van omroep Human, legde ze hem haar verhaal voor. Hij gaf haar de kans om met een vierdelige documentaireserie haar overtuiging te onderzoeken. Met Lisa Grooters (26) en Reinout Lanting (23), filmregiestudenten aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht, nam ze in zeven dagen de documentaire ’Ik kóm niet uit Sri Lanka’ op. Ze kregen steun van 3LAB, een platform van de NPO, speciaal voor jonge makers. „Ik had het met niemand anders willen doen dan zij. Ze hebben mij echt neergezet als Dinja.”

Voor de opnamedagen moest ze de deur naar Sri Lanka, waarvan anderen zeiden dat die dicht zat, voorzichtig opendoen. „Het is natuurlijk een heel persoonlijk verhaal. De draaidagen waren best heftig, er kwam zoveel op mij af. Ik ben dat nog aan het verwerken”, zegt Pannebakker met vochtige ogen. „Voor het eerst ging ik diep in gesprek met mensen over dit onderwerp.”

Adoptiecoach

Ze sprak onder andere met een zwangere vriendin, een adoptiecoach en andere geadopteerde Nederlanders. Zo praat Pannebakker met een vrouw die uit China is geadopteerd. Zij heeft haar moeder wel ontmoet, maar geeft toe dat de ontmoeting ook tot teleurstelling leidde. „De vrouw die voor mij heeft gezorgd, dat is mijn bloed, mijn hart en alles,” zegt zij tegen Pannebakker, die met tranen in haar ogen luistert. Ze omarmen elkaar. Pannebakker „Het is zo fijn. Jij begrijpt mij gewoon echt goed.” Ook praat ze met de adoptiecoach over het verschil in loyaliteit tussen haar ouders en haar biologische moeder. Hoe ziet ze dat nu? „Nog steeds denk ik dat mijn ouders niet tussen mijn biologische moeder in staan. Die hebben daar niets mee te maken.” Dan is ze even stil. „Maar de documentaire gaat echt over identiteit, en níet over adoptie.”

Haar standpunten staan na de draaidagen nog steeds overeind, maar ze is wel iets minder stellig. „Ik was eerst erg koppig, zo van dit is het en klaar. Ik heb geleerd om mij meer open te stellen.” Ze hoopt met de documentaire op meer acceptatie. „Dat hokjesdenken moet stoppen. Voor sommige mensen is hun afkomst heel belangrijk, voor mij niet. Ik ben gewoon Dinja. Nederlands maar wel in een Sri Lankaans jasje.”

De vierdelige serie is te zien op het YouTube-kanaal van de NPO 3. Op 19 januari komt de documentaire ook op tv (23.30 uur bij NPO 3).

Jorien van der Keijl