Premium

Voorschotense pastoraal werker Dirk Gudde moet werk neerleggen na aangaan nieuwe relatie: ’Ik heb er begrip voor’

Voorschotense pastoraal werker Dirk Gudde moet werk neerleggen na aangaan nieuwe relatie: ’Ik heb er begrip voor’
Pastoraal werker Dirk Gudde:
© Foto Hielco Kuipers
Voorschoten

Pastoraal werker Dirk Gudde neemt zondag na zesenhalf jaar noodgedwongen afscheid van de parochiekern Heilige Laurentius en de Moeder Gods in Voorschoten. Zoals hij dat schrijft in het parochieblad ’heeft de bisschop mijn zending ingetrokken’. Dit omdat hij een nieuwe relatie kreeg, nadat hij was gescheiden. „Ik heb er begrip voor en wist dat ik met mijn huidige levensstaat niet meer voldeed aan de eisen die staan in de rechtspositieregeling voor pastoraal werkers.”

Gudde aarzelt als hij wordt gebeld voor een toelichting op zijn vertrek. „Ik ben transparant, in het parochieblad heb ik mijn vertrek toegelicht. Maar er is, zeker bij mensen buiten de kerk, vaak weinig begrip voor de regels in de kerk.”

Toch stemt hij in met een gesprek, op voorwaarde dat hij het interview nog mag lezen voordat het de krant in gaat.

De pastoraal werker wil namelijk niemand voor het hoofd stoten en kiest zorgvuldig zijn woorden.

„Binnen de katholieke kerk is het huwelijk een sacrament en onverbrekelijk. Dat een huwelijk zoals in mijn geval spaak loopt, is treurig, maar in de ogen van de kerk is dat huwelijk er nog. Op het moment dat je een nieuwe relatie aangaat, ontken je als het ware wat de katholieke kerk zegt, namelijk dat het huwelijk er nog is.”

Samenwonen

Gudde wist dus dat hij geen pastoraal werker kon blijven, nu hij is gaan samenwonen met zijn nieuwe partner. „Ik heb dat ook vrij snel verteld aan de bisschop. Het besluit dat ik moet vertrekken en dat ik op zichzelf respecteer, komt alleen sneller dan ik hoopte. Ik heb wat minder tijd om afscheid te nemen en alles rustig over te dragen.”

„Los van mijn eigen situatie: het is voor de katholieke kerk best een uitdaging goed om te gaan met gescheiden en eventueel hertrouwde mensen”, vervolgt hij.

„Dat is ook binnen de kerk een aanzienlijke groep. Het voorhouden van idealen is iets wat de kerk goed doet en dat is ook belangrijk, maar wij moeten als kerk juist ook zorg en aandacht hebben voor mensen die niet aan die idealen voldoen. Ook zij moeten zich welkom voelen. Om te beginnen zou bijvoorbeeld in de verkondiging en in pastorale gespreksgroepen de realiteit van scheidingen, van eenoudergezinnen en samengestelde gezinnen zonder te veroordelen aan de orde kunnen komen.”

Gudde is zich de afgelopen zesenhalf jaar thuis gaan voelen in Voorschoten. „We hebben veel meegemaakt met elkaar. Ik denk bijvoorbeeld aan het afscheid van de Moeder Godskerk en het oude Bondsgebouw en de viering van het 150-jarig jubileum van de Laurentiuskerk. We deelden vreugde en verdriet met elkaar.”

Hij merkte al dat parochianen teleurgesteld, verdrietig of boos zijn over zijn vertrek.

„Daar komt bij dat ook pastoor Michel Hagen binnenkort met emeritaat gaat. Parochianen zijn onzeker: komt er iemand anders voor terug? Een nieuwe pastoor komt er zeker. Bovendien zit de kracht van een parochiekern als Voorschoten niet in de pastor, maar in de gemeenschap. Ik heb er veel vertrouwen in dat deze parochiekern het goed blijft doen.”

Gudde heeft twee nieuwe banen waarbij hij niet in dienst is van de kerk, namelijk die van geestelijk verzorger in het Alrijne Ziekenhuis in Leiderdorp en in woonzorgpark Swaenehove in Den Haag. „Ik wilde altijd al ooit geestelijk verzorger worden. Mijn nieuwe werk voelt beslist niet als noodoplossing, want ik hoop er veel voor mensen te kunnen betekenen.”