Premium

Tsja, daar sta je dan op een mooie zomermiddag met een mond vol tanden | Column Har Meijer

De brug over de Does gaat tergend langzaam omhoog. De rij auto’s groeit gestaag. Voor de slagboom op het fietspad staan voor ons alleen een man en een vrouw. Naast hun stramme ledematen een e-bike met hele lage instap. Voor als je je poten niet meer goed op kan tillen. Luidkeels doen ze hun beklag dat het een schande is dat de brug voor zo’n krakkemikkig plezierbootje is open gegaan. Heeft de schipper hen gehoord? Samen met zijn pronte vriendin zwaait hij hen uitbundig toe. Ze kunnen er niet om lachen. ,,Patser,” roept ze.

Nu krijgt ze mij in het vizier. ,,Asociaal.” Wat kijkt ze boos, maar vooral angstig. Wat klinkt haar stem snerpend. Nu komt ook haar echtgenoot, vriend, of toevallige metgezel in actie. Ik krijg de volle laag. ,,Is het nog steeds niet tot je botte kop doorgedrongen dat je anderhalve meter afstand moet houden.” Tsja, daar sta je dan op een mooie zomermiddag voor een geopende brug met een mond vol tanden. Mareen trekt mij een trappertje naar achteren.

Net binnen