Gewone fietser is steeds vaker de klos: afgesneden, opzij getringeld en in de berm gedrukt | Commentaar

© ANP

De fietser wordt langzaam van het fietspad verdreven: afgesneden, opzij getringeld, in de berm gedrukt. Dat het fietspad het exclusieve domein is van de trappende Nederlander is allang verleden tijd.

Nederland fietsland; iedereen die wel eens in het buitenland de moed (dat is het) heeft gehad op de fiets te stappen, weet dat de fietser nergens zo goed af is als in eigen land. De fietspaden zijn hier om te zoenen zo mooi. Alleen is het inmiddels dringen geblazen in het geasfalteerde wielerparadijs. Het peloton e-bikes dijt met de dag uit. De dominantie van wielrennende mannen (ja het zijn meestal mannen!) die Tourtje spelen is nog altijd grenzeloos. En dan is er ook nog dat legertje innovatief rolmateriaal: speed pedelecs, onewheels, elektrische steps, longboarders en skaters.

Allemaal willen ze – met steeds kortere lontjes – ruim baan op het fietspad. Waardoor de traditionele fietser inmiddels het onderspit delft, omdat vrijwel alle nieuwkomers harder gaan. Inderdaad, net als de aloude brommer en scooter. Maar die hoorde je in het pre-elektrische tijdperk tenminste al van ver aankomen. En die werden binnen de bebouwde kom niet voor niets verbannen naar de ’gewone’ weg.

Het zou een slechte zaak zijn om alle nieuwkomers bruusk de berm in te drukken met wetgeving die hun aanwezigheid verbiedt. Want er zijn argumenten genoeg om ze juist vrij baan te geven: tegen de files, voor de gezondheid. Alleen moet dat op de weg of op het fietspad? En hoe moeten die fietspaden 2.0 er dan uitzien? Dat vraagt om visie en nieuw beleid. Anders is het hier straks net als over de grens: alleen de onverschrokkenen stappen nog op de fiets.