Als Trump verliest dan verliest hij niet van Biden, maar van het coronavirus | column Jan-Kees Emmer

Wie wordt het? Donald Trump of Joe Biden? De verkiezingen in de VS zijn in volle gang en door het voortwoekerende coronavirus is niets meer zeker.

Tot februari lag dat volledig anders. Het America First-beleid van Donald Trump had ervoor gezorgd dat vrijwel alle Amerikanen op dat moment beter af waren dan bij zijn aantreden. Niets leek een herverkiezing ’The Donald’ dan ook in de weg te staan toen ik op 11 februari van dit jaar met een paar duizend fanatieke Trump-aanhangers een stadion in New Hampshire binnen schuifelde.

Het waren de dagen voorafgaand aan de Democratische voorverkiezingen. Trump had eigenlijk niets te zoeken in New Hampshire. Immers, zijn kandidatuur namens de Republikeinen was al zeker. Dat hij toch kwam, was vooral omdat hij zich wilde laven aan de ongebreidelde, soms ongemakkelijk aanvoelende verering door zijn achterban.

Het was precies één maand voor de pandemie echt losging en de president suste zijn uitzinnige toehoorders dat het ’China-virus’ onder controle was. „Niets om je druk over te maken”, hield hij hen voor. En zij juichten gerustgesteld.

De rest is geschiedenis. Het coronavirus heeft inmiddels meer dan 225.000 levens geëist in de VS. De economie is ingestort. De ’Trump-bump’ is verdampt. Het land bevindt zich in de grootste crisis sinds de Great Depression.

Dat heeft de verkiezingen voor Trump gekanteld. Zijn vrijwel zekere verkiezingszege staat nu op losse schroeven. Opeens is voor veel kiezers de ervaren, maar eerlijk is eerlijk, hoogbejaarde Joe Biden een alternatief. De kiezer hunkert naar stabiliteit.

Niet omdat Biden zo’n sterke kandidaat is. Zeker niet. Hij oogt fragiel en heeft duidelijk zijn beste tijd gehad. Als Trump verliest dan verliest hij niet van Biden, maar van het coronavirus. Je zou het soms niet zeggen als je de media volgt, maar in Nederland mogen we niet meestemmen. Er wordt voor ons beslist en dat voelt een beetje zuur. De uitkomst van de verkiezingen raakt ons namelijk direct.

Het maakt voor ons Nederlanders een groot verschil wat voor een president er in het Witte Huis zetelt. Niet eens zo zeer of het een Republikein of een Democraat is, maar vooral hoe deze naar de wereld kijkt.

Want hoe je het ook wendt of keert: in Nederland zijn wij voor onze vrede en veiligheid nog steeds afhankelijk van de Verenigde Staten. Het land is immers de enige democratische supermacht met de middelen om onze vrijheid te helpen verdedigen.

Maar dat is niet waarmee de gemiddelde Amerikaanse kiezer zich bezighoudt. Net als in Nederland kijken kiezers vooral naar hun eigen portemonnee bij het bepalen van hun keuze. Ben ik er de afgelopen vier jaar beter op geworden of niet? En hoe het buitenland daarnaar kijkt, zal ze worst zijn.

Maar wie vanuit internationaal perspectief naar dit duel kijkt, neigt ernaar de zwakke Biden het voordeel van de twijfel te gunnen. De hoop is dat het slopen van de internationale orde stopt. Dat Amerika zijn rol op het internationale toneel weer zal claimen.

Reken dan ook maar dat er in Den Haag een zucht van verlichting wordt geslagen als Biden wordt gekozen. Maar hoezeer de peilingen ook in zijn voordeel staan, niets is nog zeker. Vraag dat maar aan Hillary Clinton.

Net binnen