Grootste geldverstrekker boeren kijkt nu de koe in de kont | commentaar

Ies van Rij

Hoezeer de agrarische sector van oudsher is geworteld in de Nederlandse samenleving blijkt wel uit het feit dat we een bank hebben waarvoor de kiem eind negentiende eeuw is gelegd door kleine boeren en tuinders. In de volksmond ooit bekend als de boerenleenbank. Een soort coöperatie waar boeren tegen een eerlijke rente krediet konden krijgen om hun bedrijf te moderniseren.

Inmiddels is de boerenleenbank door allerlei fusies en innovaties getransformeerd tot de Rabobank waar lang niet alle klanten nog op klompen lopen. Toch zit dat agrarische verleden nog diep in het dna van de Rabobank die de grootste geldverstrekker is van de landbouwsector in Nederland. Decennialang heeft die bank met vele honderden miljoenen de intensieve veehouderij gefinancierd en zo onder meer de bouw van megastallen mogelijk gemaakt.

Nu de stikstofcrisis de historische betekenis van de landbouwsector voor de economie van ons land ineens in een negatief daglicht heeft geplaatst, zijn de raderen op het hoofdkantoor van de Rabo blijkbaar gaan draaien. In een artikel in dagblad Trouw laat de top van de bank weten dat ze ’met de kennis van nu met gemengde gevoelens terugkijken op de jarenlange schaalvergroting’. Ze erkennen dat er fouten zijn gemaakt.

Wie nu mocht denken dat de bank spontaan tot inkeer is gekomen, moet zich wel realiseren dat de verklaring komt na een opvallend pinnige brief van het Wereld Natuur Fonds (WNF). Met deze natuurorganisatie werkt de bank al jaren nauw samen. Volgens het WNF is de Rabobank nog steeds vooral bezig met financieren van innovatie en mechanisatie terwijl juist boeren gesteund zouden moeten worden die rigoureus het roer omgooien door natuurvriendelijk te willen gaan werken.

Laten we ons vooral geen illusies maken. Wie zijn boerenverstand gebruikt, weet dat banken er in de eerste plaats zijn om geld te verdienen. Daar zijn hun klanten mee gediend. Niets mis mee. Maar om nu ineens met terugwerkende kracht last te krijgen van gewetenswroeging terwijl er al jaren wordt gewaarschuwd voor de negatieve gevolgen van intensieve veeteelt, lijkt wel heel erg een gevalletje van achteraf een koe in de kont kijken.