Niemand bij BNNVara die ook maar een vinger uitstak tegen de verziekte verhoudingen | commentaar

Yvo Grote

BNNVara verklaart geschrokken te zijn van de aantijgingen tegen bullebak Mathijs van Nieuwkerk. Geschrokken? Maar je schrikt toch pas als iets je bij verrassing overvalt? Dat was hier zeker niet het geval, zo wordt inmiddels duidelijk. Het enige waar de omroep van schrikt is dat het demasqué van de ongekroonde televisiekoning zo in het gezicht is ontploft.

Achteraf blijkt iedereen er wel van geweten te hebben dat Matthijs van Nieuwkerk onder druk schofferend en kleinerend naar de mensen om hem heen kan zijn. Op de werkvloer én in de top. Simpelweg omdat in de redactieruimte en op de productievloer het nogal opvalt als iemand staat te bulderen. Al die tientallen keren dat het is voorgevallen kunnen niet onopgemerkt zijn gebleven.

BNNVara zegt nu al enige tijd met de vorstelijke gehonoreerde Van Nieuwkerk ’in gesprek’ te zijn geweest. Waarover precies is niet duidelijk, maar het feit dat Van Nieuwkerk nu zelf een punt achter de samenwerking zet, is geen indicatie dat de directie stevig heeft ingegrepen om haar sterspeler in het gareel te krijgen. Kopieergedrag van haar voorganger en nu NPO-baas Frans Klein, die ook liever de andere kant op keek.

De ondernemingsraad ’had wel geruchten vernomen’, maar zag daar geen aanleiding in actie te ondernemen, verweerde voorzitter Johan Reijnen zich, ook een jodocus die weinig begrijpt van wat een veilige werkomgeving inhoudt. Hij had in de directiekamer met de Arbowet kunnen wapperen en opheldering moeten eisen.

Alle signalen zijn genegeerd. Steeds meer wordt duidelijk dat niemand bij BNNVara ook maar een vinger heeft uitgestoken om de verstoorde arbeidsverhoudingen recht te trekken. Het zijn krokodillentranen die directeur Suzanne Kunzeler nu plengt met haar spijtbetuiging en excuses aan haar gemolesteerde werknemers. Haar verklaring zou moeten luiden: ’Wij zijn niet in staat gebleken onze medewerkers een veilige werkomgeving te bieden. We weten al lang - wie niet eigenlijk - dat de machtsverhoudingen binnen de omroepwereld verziekt zijn en slachtoffers maakt, maar zijn onmachtig en blind gebleken om daar wat aan te doen.’ En als falende directeur daaruit haar conclusies trekken. Achter haar voorganger aan.

Net binnen