In Huis Midwoud zijn de piano’s van Yvo Verschoor aan het woord

© Foto Erna Faust

Nina Bakker
Midwoud

Die speciale stoel, het uitzicht, je werkplek of dat schuurtje. Wat maakt dat jij je thuis voelt? Waar ben jij ’lekker thuis’? Die vraagt leggen we voor aan Yvo Verschoor. Zijn Huis Midwoud staat vol antiek en piano’s.

Van buitenaf lijkt Huis Midwoud een spookachtige villa. Het grote witte huis uit 1848 was ooit een raadhuis. Nu is het Yvo’s pianomuseum vol antieke spullen. Hij geeft hier filmconcerten en vertelt de achtergrondverhalen van de piano. Huis Midwoud is ook Yvo’s bouwproject. Continu is hij aan het restaureren en onderhouden. Spullen en materialen haalt hij overal vandaan, waarmee hij zijn eigen interieur vormgeeft. Zo bouwde hij een eigen concertzaaltje, inclusief balkon.

Yvo is sinds 1992 filmpianist. Hij zat op het Conservatorium in Den Haag en op een gegeven moment is hij piano gaan spelen bij films voor het filmmuseum. Hij speelde op allerlei theater- en filmfestivals en live bij stomme films.

Toen Yvo meerdere piano’s in bezit had en een grote vleugel samen met een vriend restaureerde, zocht hij een plek waar de piano’s echt tot hun recht zouden komen. „Ik dacht: die vleugel moet ergens komen te staan waar mensen er ook van kunnen genieten. Ik heb stad en land afgezocht naar een plek. Uiteindelijk kwam ik dit tegen voor een lage prijs. Ik ben gaan kijken en was meteen onder de indruk, maar zag ook al dat onderhoud. Toch heb ik gekocht en ik heb er nooit spijt van gehad.”

Yvo woont er sinds 2015. Wel moest er flink wat gebeuren. Een deel van het dak stortte in toen het lekte, er moest nieuwe riolering komen, een nieuwe vloer en ga zo maar door. Yvo doet alles zelf. Hij verplaatst trappen, tikt antieke deuren en kasten op de kop en vormt zo de inrichting van zijn huis.

Ook restaureert hij piano’s. In het publieksgedeelte staan klassieke piano’s uit de 19e eeuw, zoals een piano van Brüthner uit 1864. „Ik ben geobsedeerd door deze pianobouwer en ben bezig met een verhaal over de ontstaansgeschiedenis van die klank.”

Verhalen vertellen doet Yvo in zijn eigen programma’s. Het gaat over de ontstaansgeschiedenis van film en Yvo improviseert live bij de beelden. „Ik knip de films, maak er een verhaal omheen en als ik ga spelen ontstaat de muziek vanzelf door het beeld. Voor mij de meest vrije manier van muziek maken.”

De achtergrondverhalen die hij vertelt zet het publiek ook aan het denken. Waar komen de piano’s vandaan en wat hebben die ’meegemaakt’? Zo heeft er een vleugel in een psychiatrisch ziekenhuis in Berlijn gestaan.

„In dat ziekenhuis bleken vreselijke dingen te zijn gebeurd. Toen de nazi’s opkwamen hebben ze uitgeprobeerd hoe je zo snel, efficiënt en goedkoop mogelijk van mensen af kunt komen. Dat hebben ze eerst uitgeprobeerd op psychiatrische patiënten. Daarna hebben ze dat toegepast op joden en iedereen die tegen het regime was. Dit verhaal kende ik niet, maar ik kwam erachter via die piano. Ik vond het zo heftig dat ik er iets over moest maken. De vleugel vertelt het verhaal. Als mensen zijn we alleen voorbijgangers. Als je geluk hebt, wordt je negentig of honderd. Maar zo’n vleugel, de oudste die hier staat komt uit 1829. Die hebben een hele geschiedenis.”

„Er is ook een verhaal over mijn moeder, de enige Joodse op Schiermonnikoog. Binnenkort komt een nieuwe voorstelling, ’En daarna’. Dat gaat over wat er na zo’n oorlog gebeurt. Mensen gaan door met het leven, maar wat zijn de gevolgen van zo’n oorlog?”

De voorstelling over de piano in Berlijn geeft Yvo maandelijks. Daarnaast zijn er regelmatig filmconcerten waarbij hij oude, stomme films draait. Hier speelt hij live piano bij. Ook richt hij zich met voorstellingen op kinderen, om hen kennis te laten maken met pianomuziek. Ondertussen werkt hij ook bij het Pianola Museum in Amsterdam.

Waar ben jij lekker thuis? Mail naar vrij@mediahuis.nl